Гісторыя Беларусі, XIX — пачатак XXI ст. 11 клас

Мента́льнасць — спосаб мыслення, агульная духоўная настроенасць чалавека, групы.

Мы́тны саю́з (МС) — ​міждзяржаўнае пагадненне ў рамках Еўразійскага эканамічнага саюза (ЕАЭС). Ён прадугледжвае адмену мытных пошлін і падобных плацяжоў ва ўзаемным гандлі паміж краінамі — ​удзельніцамі Саюза.

На́цыя — ​устойлівая супольнасць людзей з пэўнай псіхалогіяй і нацыянальнай самасвядомасцю, якая склалася гістарычна і мае агульныя гаспадарчыя сувязі, адметную культуру і літаратурную мову, побыт, тэрыторыю пражывання, уласную дзяржаўнасць.

Нацыяналіза́цыя — ​пераход, перадача маёмасці (зямлі, прадпрыемстваў, тран­спарту, банкаў і інш.) з прыватнай уласнасці ў дзяржаўную.

Нацыяна́льнае пыта́нне — ​сукупнасць палітычных, эканамічных, прававых, ідэалагічных і іншых праблем, якія праяўляюцца ў працэсе ўнутрыдзяржаўных і міждзяржаўных зносін паміж этнічнымі групамі (народнасцямі, нацыямі).

Нацыяна́льная самасвядо́масць — ​сукупнасць ідэй, уяўленняў, перакананняў, вераванняў, у якіх народ усведамляе сябе як нацыю.

Нацыяна́льная фо́рма дзяржа́ўнасці — ​форма самавызначэння і арганізацыі той ці іншай нацыі на пэўнай суверэннай тэрыторыі.

Палíтыка «вае́ннага камунíзму» — ​унутраная палітыка савецкай дзяржавы (1918–1921 гг.): сістэма надзвычайных мер, якія ажыццяўляліся ў перыяд Грамадзянскай вайны і ваеннай інтэрвенцыі.

Паланіза́цыя — ​запазычанне або насаджэнне польскай культуры, асабліва польскай мовы, на землях з няпольскім насельніцтвам, якія кантралююцца Польшчай або падпадаюць пад польскі культурны ўплыў.

Перабудо́ва — ​назва палітыкі, распачатай з сярэдзіны 1980-х гг. часткай кіраўніцтва СССР на чале з М. С. Гарбачовым, якая прывяла да значных змен ва ўнутрыпалітычным і міжнародным жыцці, звязаных з галоснасцю, дэмакратызацыяй, спробамі паскарэння тэмпаў развіцця эканомікі.