Гісторыя Беларусі, XIX — пачатак XXI ст. 11 клас

На́цыя — ​устойлівая супольнасць людзей з пэўнай псіхалогіяй і нацыянальнай самасвядомасцю, якая склалася гістарычна і мае агульныя гаспадарчыя сувязі, адметную культуру і літаратурную мову, побыт, тэрыторыю пражывання, уласную дзяржаўнасць.

Нацыяналіза́цыя — ​пераход, перадача маёмасці (зямлі, прадпрыемстваў, тран­спарту, банкаў і інш.) з прыватнай уласнасці ў дзяржаўную.

Нацыяна́льнае пыта́нне — ​сукупнасць палітычных, эканамічных, прававых, ідэалагічных і іншых праблем, якія праяўляюцца ў працэсе ўнутрыдзяржаўных і міждзяржаўных зносін паміж этнічнымі групамі (народнасцямі, нацыямі).

Нацыяна́льная самасвядо́масць — ​сукупнасць ідэй, уяўленняў, перакананняў, вераванняў, у якіх народ усведамляе сябе як нацыю.

Нацыяна́льная фо́рма дзяржа́ўнасці — ​форма самавызначэння і арганізацыі той ці іншай нацыі на пэўнай суверэннай тэрыторыі.