Гісторыя Беларусі ад старажытных часоў да канца XVIII ст.

Фальва́рак — ​від феадальнага зямельнага ўладання ў ВКЛ і Рэчы Паспалітай; двор феадала з комплексам будынкаў і ўгоддзяў, заснаваны на працы залежных сялян і арыентаваны на вытворчасць збожжа на продаж.

Фалькло́р — ​вусная народная творчасць.

Федэра́цыя — ​адзіная саюзная дзяржава, створаная на добраахвотнай аснове, з адзіным заканадаўствам, агульнымі органамі ўлады і кіравання.

Халу́пнікі — ​беззямельныя і малазямельныя сяляне на Беларусі ў ХVІ—ХІХ стст.

Хару́гва — ​арганізацыйна-тактычная адзінка шляхецкай кавалерыі.

Ціву́н — ​кіраўнік феадальнага двара-маёнтка.

Цэ́хі — ​аб’яднанні рамеснікаў адной ці некалькіх прафесій у феадальных гарадах.

Ця́глыя сяля́не — ​у ВКЛ у ХV—ХVІІІ стст. феадальна-залежныя сяляне, галоўнай формай павіннасці якіх была паншчына.

Чо́павае — ​падатак з вырабу і продажу моцных напояў у Польшчы і ВКЛ.

Чынш — ​грашовая рэнта ў Беларусі і Літве ў ХV — ​першай палове ХІХ ст.